Radnopravna regulativa u Republici Srbiji

Zakon o radu nije jedini zakon u Republici Srbiji koji reguliše radnopravnu materiju i prava i obaveze i odgovornosti, kako zaposlenih tako i poslodavaca. Postoje mnogobrojni specijalni zakoni, lex specialis, koji detaljno regulišu pojedine aspekte radnog prava (npr. Zakon o zaštiti uzbunjivača, Zakon o sprečavanju zlostavljanja na radu, Zakon o zaštiti bezbednosti i zdravlja na radu). Prilikom zasnivanja radnog odnosa, nije dovoljno da se poštuju odredbe Zakona o radu, već zaposleni i poslodavac moraju poštovati i pravila koje postavljaju specijalni zakoni. Pored toga postoji i Zakon o platama u državnim organima i javnim službama, koji se odnosi na zarade i plate lica zaposlenih u javnom sektoru, koji je u nekim pitanjima u koliziji sa zakonom o radu, a epilog nekih sudskih sporova je i dalje neizvestan , posebno što su mnogi zaposleni diskriminisani (i to ne pozitivno) u odnosu na neke druge zaposlene. Takođe, neophodno je pomenuti pored zakona, kao opštih pravnih akata države, i akte koji nastaju saglasnošću volja zaposlenih i poslodavaca. Akti koji nastaju sporazumom poslodavaca i zaposlenih su kolektivni ugovor i ugovor o radu, koji moraju biti u saglasnosti sa državnim propisima. Zakonom o radu je predviđeno da kolektivni ugovor predstavlja ugovor kojim se uređuju prava, obaveze i odgovornosti koje proizilaze iz radnog odnosa, ali i međusobnih odnosa učesnika u kolektivnom ugovoru, odnosno zaposlenih i poslodavaca. Ugovor o radu, sa druge strane, predstavlja ugovor koji reguliše isključivo prava, obaveze i odgovornosti koje proizilaze iz radnog odnosa. Kolektivnim ugovorom i ugovorom o radu može se predvideti širi obim prava i povoljniji uslovi rada od prava i uslova utvrđenih Zakonom o radu i drugim državnim propisima. Sa druge strane, ovi propisi, ni pod kojim uslovom, ne mogu sadržati odredbe kojima se zaposlenom pružaju manja prava ili utvrđuju nepovoljniji uslovi rada od prava i uslova koji su utvrđeni državnim zakonom, a ukoliko takva „nepovoljnija” odredba postoji, umesto nje primeniće se odredbe državnog zakona.